Het bestaan van de brandewijn Armagnac hebben we te danken aan de Hollandse handelsgeest.
Tijdens de Engelse overheersing van Bordeaux mocht er geen wijn over de Garonne vervoerd worden. Om de handelsboycot te doorbreken begonnen de Nederlanders daarop de wijn van de Gascogne te distilleren. Nu is het gebied in de uitlopers van de Pyreneeën een officiële Appellation Contrôlée. Het gebied tussen de rivieren de Adour en de Garonne is onderverdeeld in drie deelgebieden: Bas-Armagnac, Armagnac-Ténarèze en Haut-Armagnac. Armagnac is net zoals Cognac een brandewijn op basis van de druivensoorten ugni blanc en baco 22A. Liefhebbers menen dat het betere distillaat uit Armagnac komt. Het belangrijkste verschil tussen deze twee gebieden is de manier van distilleren. De druiven voor de Armagnac worden na de oogst van hun steeltjes ontdaan, waarna er een basiswijn van gemaakt wordt. Deze wijn gaat vervolgens in een continu distillatiepot, de ‘alambique armagnac’. Men distilleert maar één keer tot een alcoholgraad van 52 graden. Hierdoor blijft het fruitkarakter beter behouden.
