Als je bij Noord aan een tafeltje zit, lijkt het alsof je loskomt van het land; voor je gevoel hang je pal boven de zee. Terwijl ik naar de wilde branding staar, schuift Fleur den Hollander tegenover me aan en zet twee glazen neer. Over haar eerste indruk van de wijn hoeft ze niet lang na te denken. “Toen we hem voor het eerst proefden, zei een collega: ‘Dit is een piratenfles.’ En eigenlijk zijn wij ook piraten, zo dicht op zee.” Ze walst haar glas en ruikt. “Hij heeft iets zilts, iets rokerigs, maar je proeft ook heel zuiver rood fruit. Perfect voor gerechten op onze kaart zoals pasta vongole of klassieke oesters. Bij dat laatste denk je misschien niet meteen aan rosé, maar deze wijn heeft dat zilte en hij is heel clean. Dat werkt gewoon. Tegelijkertijd biedt hij meer ruimte: licht in alcohol, maar met genoeg kracht om ook gerechten met wat meer pit te begeleiden.”
Rosé speelt hier vanzelfsprekend een belangrijke rol. “Wij hebben acht rosés op de kaart. Deze is het meest complex, en ook het meest verrassend. Natuurlijk hebben we ook een paar lekkere doordrinkrosés, voor op het terras, maar deze tinta negra zit daar wel een duidelijke stap boven.” Ze neemt een slok en kijkt uit over de zee. “Dit is een echte terroirwijn; je proeft die rotsachtige bodem van Madeira, waar de zeewind overheen raast. Dat wat in deze wijn zit, vind je ook hier bij Noord: als je ’s avonds thuiskomt voel je dat je aan de kust bent geweest. Je haar is ziltig, en er zit altijd zand in je schoenen.” Een glimlach. “Dat zee-gevoel, daarom is dit een echte Noordwijn.” Een Noordwijn, legt ze uit, is een wijn die goed bij vis en schaaldieren past, maar die ook iets eigens heeft. Een wijn waar je misschien niet meteen aan denkt, maar die juist daardoor blijft hangen.
Vandaag is het regenachtig en onstuimig. Mensen die op het strand zijn komen uitwaaien warmen zich binnen op met koffie en thee. Toch is het makkelijk om je voor te stellen hoe het hier is op een zonnige dag. “Nu is het hier knus, maar als de zon schijnt, dan is dit echt de beste plek om te zijn,” zegt Fleur. “Het hoeft niet eens warm te zijn. Op de eerste zonnige dag van dit jaar, in februari, zat het hier meteen stampvol. Dat ik denk: hoeven jullie niet te werken? Op zulke dagen heeft iedereen een lach op z’n gezicht. De gasten, maar wij ook. Het is echt genieten. Ik nodig je van harte uit om een keer op zo'n dag hierheen te komen!”
