Door Xavier Kat, 14 april 2026
Dit geeft ons een scherp beeld van de karakteristieken van een oogstjaar, maar minstens zo belangrijk: hoe de individuele wijnmakers met die omstandigheden zijn omgegaan. Men vat oogstjaren graag samen in oneliners, maar de praktijk leert dat de nuance enorm is. Ik was wat verontrust na het lezen van de eerste berichten over 2024 in de internationale wijnpers; de toon was verdeeld. Bovengemiddeld veel regen zorgde voor moeilijke omstandigheden in de wijngaarden, waardoor de kwaliteit van de wijnen nogal uiteen scheen te lopen. Gedurende onze reis sloeg mijn zorg al snel om in bewondering. Bewondering voor de producenten waar wij mee werken, hun discipline en de hoge standaard waar zij zichzelf aan houden.
Er zijn oogstjaren die zich meteen prijsgeven, en jaren die zich pas laten begrijpen wanneer je beter kijkt. Juist dat enigszins ongrijpbare maakt wijn zo fascinerend, en nergens geldt dat sterker dan in de Bourgogne, met pinot noir en chardonnay als ultieme vertolkers van terroir. 2024 is zo’n jaar dat zich niet in een oneliner laat vatten. Het was een jaar vol uitdagingen, waarin de natuur zich grillig toonde en de omstandigheden in bepaalde delen van de Bourgogne allesbehalve eenvoudig waren. De regen zorgde ervoor dat een aanzienlijk deel van de potentiële opbrengst al vroeg verloren ging. Zo is 2024 een klein oogstjaar qua volume. Wat overbleef, kon echter – met veel werk in de wijngaard – volledig rijpen. De natuur dwong tot lage rendementen, en daarmee tot concentratie, precisie en balans. Toch interessant om te zien hoe de natuur soms zelf de problemen lijkt op te lossen die het gecreëerd heeft.
Een complex maar spannend jaar
Wat ons opviel is de homogene kwaliteit van de witte wijnen. Van Chablis in het noorden – wat een genot om te proeven bij meesterwijnmaker Samuel Billaud – tot Michel Briday in het zuidelijke Rully, de kwaliteit is heel hoog. Chardonnay heeft het dit jaar duidelijk minder moeilijk gehad en laat wijnen zien met een prachtige balans, energie en lengte. Pinot noir heeft het in 2024 lastiger gehad dan chardonnay, maar wij hebben veel prachtige rode wijnen geproefd. De Côte de Beaune is veel van de ergste regen bespaard gebleven, en de wijnen van onder andere Bachelet-Monnot, Domaine des Croix en Tollot-Beaut weerspiegelen dat. In de Côte de Nuits was het jaar complexer, maar ook daar geldt: wie streng selecteerde, kon excelleren. Maison Camille Giroud en David Duband bewijzen dat. Strenge selectie betekent wel dat hun aanbod kleiner is: wat niet aan de hoge standaard voldeed, werd eenvoudigweg niet gemaakt. Van Duband boden wij u vorig jaar twintig verschillende wijnen aan, dit jaar zijn dat er tien. In sommige gevallen zijn enkele van de beste druiven — afkomstig van grand- en premier cru-wijngaarden — gebruikt voor andere cuvées, omdat de volumes te klein waren om afzonderlijk te vinifiëren. Het resultaat is dat met name de villages-wijnen een opvallend hoog niveau laten zien. Dat maakt het aanbod compacter, maar in mijn ogen ook overtuigender.
Klassiek Bourgogne
Het is een jaar waarin de wijn in de wijngaard is gemaakt. Waar zorg, timing en toewijding het verschil maakten. Producenten die geen concessies deden aan kwaliteit, hebben wijnen gemaakt die de essentie van Bourgogne laten zien: spanning, terroirexpressie en verfijning, zonder overdaad. Klassiek Bourgogne. Dat betekent dat 2024 geen jaar is om blind te kopen. Wijnmakers die wél concessies hebben gedaan, hebben wijnen gemaakt die dat reflecteren, maar dat is een werkwijze die gelukkig niet past bij de producenten met wie wij werken. De internationale pers is enigszins verdeeld, maar dat zien we vaker als de kwaliteit zo uiteenloopt. Toonaangevende Bourgogne-stemmen zien juist de potentie van dit oogstjaar. Zoals La Revue du vin de France schrijft: “De magie van 2024 openbaart zich.” Ook Allen Meadows van Burghound en Jasper Morris van Inside Burgundy zijn enthousiast over veel van wat zij hebben geproefd. De potentie voor kwaliteit was absoluut aanwezig, voor wie weet wat hij doet. In de auto terug naar Haarlem hebben we het veel gehad over het kritische geluid van een deel van de pers, en hoe dat niet rijmt met onze eigen ervaringen. Ja, het was op sommige plaatsen een lastig jaar voor de wijnmaker, en dat zien we terug in de kleine opbrengsten. Maar op de kwaliteit van de wijnen is niets aan te merken. Ik vond het persoonlijk juist een verademing om na wat rijpere jaren weer eens een klassiek Bourgognejaar te proeven. Zou het een poging zijn van de pers om de markt onder druk te zetten, om zo de prijsstijgingen van de afgelopen jaren te temperen? Als dat zo is, dan zijn ze daarin geslaagd: de prijzen van 2024 dalen in nogal wat gevallen of zijn op zijn minst stabiel. Iets wat wij natuurlijk toejuichen.