Dominik Huber, een Duitser, loopt in 1996 stage bij het domein Mas Martinet in Priorat en raakt begeesterd door het landschap, de cultuur en de wijnen. Het laat hem niet meer los: na zijn afstuderen in 2000 keert hij terug en krijgt een baan in de wijngaarden. In 2001 richt Huber samen met de beroemde Zuid-Afrikaanse wijnmaker Eben Sadie het domein Terroir al Límit op in Priorat. Als Sadie in 2012 terugkeert naar Zuid-Afrika, gaat Huber alleen door. In een streven om het terroir zo puur mogelijk te laten spreken, schakelt hij over op biodynamische wijnbouw. Hubers reputatie groeit: zijn naam valt steeds vaker wanneer het over de grote wijnmakers van Spanje gaat.
Uit een ander vaatje
In 2018 richt Huber het zusterproject Terroir Sense Fronteres op in het naburige Montsant. Zijn vrouw, de oenologe Tatjana Peceric, krijgt de leiding over de kelder. Samen gaat het stel in 2021 nog een stap verder in hun streven naar maximale terroirexpressie en doen ze alle houten vaten de deur uit. Vanaf nu rijpen de wijnen enkel in rvs, cement of amfoor: een unicum in deze contreien.
Door een beweging van aardplaten is de vroegere zeebodem omhoog gedrukt. Het resultaat is een uniek terroir dat het dankzij die hoge ligging en een kalksteenbodem mogelijk maakt om in deze droge en warme streek frisse wijnen te maken.
Net als Terroir al Límit vergaart Terroir Sense Fronteres al snel een mythische status. De aanpak op beide domeinen is hetzelfde: de druiven worden vroeg in het seizoen geoogst, vergist met hele trossen voor textuur en aromatische diepgang, en ondergaan een zachte extractie. Vergisting duurt zes tot acht dagen, rijping maximaal acht maanden. Het resultaat is een zeer herkenbare stijl die haaks staat op de zware krachtpatsers van weleer uit deze regio: licht van kleur, zinderend van energie, met spanning, precisie en transparantie. Wijn als een spiegel. In Priorat vertaalt dat zich naar elegante, slanke kracht en veel focus. In Montsant vinden we mediterrane finesse, sierlijke lichtvoetigheid en frisheid. Daarbij moet gezegd worden dat de grens tussen Priorat en Montsant gezien de ligging niet zwart-wit is, en dat alle wijngaarden een unieke samenstelling van bodem, druif en hoogte hebben. Zo is iedere wijn een uniek portret, maar wel duidelijk door dezelfde hand gefotografeerd.
Een zeebodem, hoog in het landschap
Montsant ligt in een cirkel rondom Priorat. Waar Priorat bekendstaat om zijn zwarte leisteenbodem (llicorella), zien we in Montsant vooral klei en kalksteen. Ook ligt het gebied hoger dan Priorat. Hooggelegen kalksteenbodems? Dat zal sommige lezers verrassen, want kalksteen komt in bijna alle gevallen van vroegere zeebodems, en die liggen natuurlijk lager. Huber lacht als we het hem vragen en vertelt ons dat dit het resultaat is van tektonische opheffing; door een beweging van aardplaten is de vroegere zeebodem omhoog gedrukt. Het resultaat is een uniek terroir dat het dankzij die hoge ligging en een kalksteenbodem mogelijk maakt om in deze droge en warme streek frisse wijnen te maken. Druiven als carinyena (carignan) en verschillende soorten garnatxa (grenache) voelen zich hier helemaal thuis. 2023 was een van de warmste en droogste jaren uit de geschiedenis van deze toch al droge regio. De oogst begon al in de tweede week van augustus, de opbrengsten waren bijzonder laag, en de concentratie van de wijnen is navenant hoog. En toch: dankzij biodynamisch wijngaardbeheer en een uiterst goed getimede oogst zijn de wijnen gebalanceerd, met frisse zuren en ragfijne tannines. Ze hebben lenigheid en concentratie, diepte zonder zwaarte. Dit zijn geen wijnen die imponeren door volume, maar door precisie. De visie van Dominik en Tatjana is een vanzelfsprekende match met die van Okhuysen. We volgden elkaar al langere tijd met interesse, en in 2026 krijgt die wederzijdse waardering eindelijk vorm. Dus nu, zonder verder oponthoud, stellen wij aan u voor: Montsant, in zijn puurste vorm.
