Interview met een wijnmaker: Ingrid Groiss

Als Ingrid Groiss in 2010 het domein van haar ouders overneemt, is dat de climax van een carrièreswitch. Ingrid kiest namelijk eerst voor bedrijfskunde. Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan: met een diploma oenologie keert ze terug op het pad van haar familie. Wel op haar eigen wijze. Want, zo zegt zij: “Je moet houden van wat je doet en honderd procent overtuigd zijn dat je het wilt.” De keuzes die Ingrid sindsdien maakt definiëren haar wijnstijl: wijnen om te drinken, van druivenrassen die bij het terroir passen.

Je wil dat wijnen hun herkomst weerspiegelen. Hoe bereik je dat?
“Als je een fles opent, is het belangrijkste dat de wijn je gelukkig maakt. En daarvoor is het werk in de wijngaard cruciaal. Dat is mijn visie. Daarom houd ik niet van de term wijnmaker, wijnen máák je niet. Ik vind dat we winegrowers zijn. Sommige wijnmakers maken wijn in de kelder, maar ik vind: wijn is geen industrieel product. Je werkt met wat de wijngaard je geeft. Ik zie mezelf als moderator; ik hoef niet mijn stempel te drukken. Natuurlijk heb ik een filosofie, maar die is juist dat de wijnen zelf tonen waar ze vandaan komen.”

Je creëert je wijnen samen met de natuur. Hoe vertaalt deze visie zich naar je dagelijkse werk?
“De basis voor goede wijn is goed fruit – daarom werken we het hele jaar in de wijngaard. Alles gaat met de hand: snoeien, oogsten, de bodem bewerken. Als je gezonde druiven hebt, dan komt goede wijn vanzelf. In de kelder doen we daarom zo min mogelijk. De basiswijnen vergisten in roestvrij staal om het pure fruit te behouden, de single vineyardwijnen bottelen we pas een jaar na de oogst. Ze rijpen het beste op oude houten vaten; deze geven geen oaky aroma's, maar wel ontwikkeling.”

Hoeveel van de wijn die je bottelt ben jij en hoeveel is het terroir?
“Onze regio, de Weinviertel, is het grootste wijnbouwgebied van Oostenrijk, maar wordt onderschat. En dat terwijl de bodem geweldig is voor kwaliteitswijn. Zo liggen de beste wijngaarden in deze regio op grindbodems van de voormalige Donau, die kalkrijk zijn en een mooie mineraliteit geven. Gelukkig verandert het imago van de Weinviertel, mede dankzij het nieuwe classificatiesysteem, de Österreichische Traditionweingüter of ÖTW. Omdat de herkomst nu bepalend is, hebben we nu ook premier cru-wijngaarden, Erste Lagen. Een bewijs van hoge kwaliteit. En kwaliteit proef je altijd, ook als je geen kenner bent. Je kunt het misschien niet omschrijven, maar iedereen proeft of een fles wijn je blij maakt. En die koop je nog een keer. Simpel. Bij Proeven tussen de Stellingen vragen mensen wel eens: ‘Kun je mij je beste wijn laten proeven?’ Onmogelijk. Ik hou van al mijn wijnen, op hun eigen moment. Bij een schaal heerlijke oesters wil ik de rosé of de grüner veltliner, fris, knapperig. Op een koude winterdag past dan weer een rijkere wijn die verwarmt, zoals Pankraz of Sauberg.”

Je gebruikt de wijngaard als uitgangspunt. Hoe kijk je naar de invloed van klimaatverandering op het terroir?
“Het klimaat verandert, en de wereld ook. Je weet nooit wat er morgen gebeurt. Daar kun je je zorgen over maken, maar zorgen kunnen je ook tegenhouden. We moeten gewoon nog harder werken in de wijngaard. Tegenwoordig valt er bijvoorbeeld in enkele minuten heel veel regen en is het daarna langere tijd erg droog. Dus moeten we zorgen voor een gezonde bodem die het water verwerkt en in balans blijft. Dat doen we door duurzaam en biologisch te telen. Landbouw gaat niet om het nu. Het is onze verantwoordelijkheid om de bodem en de wijngaarden in goede conditie door te geven aan de volgende generaties.” 

Wat is het verhaal achter de naam Anna’s 17?
“Anna is de naam van mijn geliefde oma. Ruim zestig jaar geleden plantte zij een wijngaard aan met allerlei druivenrassen door elkaar. Zo'n wijngaard noemen we een Gemischter Satz, en is uniek voor Oostenrijk. De naam Anna's 17 geeft aan wat de wijn in zich heeft: 17 druivenrassen en heel veel smaak!”