Oftewel losers die deden of ze in het café een pilsje pakten, maar alcoholvrije rommel bij zichzelf naar binnen stonden te gieten. Mijn standpunt was simpel: of je drinkt of je drinkt niet. Maar niet net doen of je staat te zuipen terwijl je gewoon ongezoete limonade tot je neemt. Ik had ooit een slokje Buckler geproefd en vond het ronduit smeerlapperij. Mijn aanklacht sloeg aan en negen van de tien Nederlanders verdomden het om na die conference nog een Bucklertje te bestellen. De rommel verdween van de markt en volgens Buckler-eigenaar Freddy Heineken, die nogal van overdrijven hield, heeft hem dat 400 miljoen gulden gekost.
Mijn standpunt was simpel: of je drinkt of je drinkt niet.
Hij vertelde mij dat ooit met een glimlach, waarna ik aan hem vroeg of hij nog wel een wintersportje kon betalen. Toen het antwoord daarop “ja” was voelde ik mij stukken minder schuldig. Het leek een grote overwinning van een kleine David tegen Goliath, maar uiteindelijk heb ik de strijd verloren. De 0.lulletjes, zij die alcoholvrije troep in plaats van een echt, gezellig koud biertje drinken, zijn op dit moment in de meerderheid. Kortom: mijn leven is totaal mislukt. Nou kan ik daarmee leven, maar sinds korte tijd is er iets veel ergers aan de hand. De alcoholvrije wijn is in opkomst. Steeds meer tutmutsende boomers drinken bij een copieus diner een glaasje sap van pitloze druiven en schamen zich daar niet voor. En nu het ergste: zelfs de firma Okhuysen schijnt zich tegenwoordig heel voorzichtig aan dit bocht te wagen. In de winkel zijn inmiddels twee flessen gevonden. Dan werk je als gerenommeerde Haarlemse wijnkoper mee aan je eigen ondergang. Een kleine waarschuwing: als cabaretier ben ik twee jaar geleden gestopt, maar als deze alcoholloze trend doorzet overweeg ik om nog een keer het podium te betreden voor een vlammende oudejaarsconference die over wijn gaat. Wijn zoals God wijn bedoeld heeft. Jullie zijn gewaarschuwd!
