Het verhaal van Domaine des Escaravailles begint in 1953, wanneer Jean-Louis Ferran, de overgrootvader van Madeline, een vervallen boerderij ontdekt in de heuvels van Rasteau. Zonder elektriciteit, zonder stromend water en zonder wijngaarden, maar mét een adembenemend uitzicht op de vallei, de Mont Ventoux en de Dentelles de Montmirail. Het is liefde op het eerste gezicht. Hij verkoopt zijn auto en leent geld om dit stukje land te kopen, overtuigd van het enorme potentieel. Gilles Ferran, Madelines vader, voegt zich in 1986 bij het domein na zijn opleiding oenologie in Montpellier. Met een duidelijke visie geeft hij vorm aan de identiteit van het huis: elegante, diepe, fruitgedreven wijnen, gemaakt om te delen. Sinds 2018 werkt Madeline mee op het familiedomein. Na haar bruiloft afgelopen zomer draagt ze de achternaam Vacheron: ze trouwde met de man van haar dromen uit Châteauneuf-du-Pape en nam afscheid van Ferran. Haar vader moest daar even aan wennen. “Straks geen Ferran meer op de voordeur,” vertelt Madeline lachend.
Rasteau en Cairanne zijn totaal verschillende terroirs, die vragen om hun eigen benadering
Stond het voor jou vast dat je in de voetsporen van je vader zou treden?
“Voor mij begon de liefde voor het domein al als klein meisje. Hoewel we niet op het domein woonden maar tien kilometer verderop, wilde ik op elke vrije dag met mijn vader mee naar de wijngaard. Mijn zus bleef liever thuis met een boek, maar ik wilde alles meemaken: bottelen, etiketteren, werken in de kelder. Toch was het nooit vanzelfsprekend dat ik het domein zou overnemen. Mijn vader legde me niets op en moedigde me aan mijn eigen weg te zoeken. Ik koos voor een opleiding in de zakelijke richting en reisde veel. Elke zomer keerde ik terug om in de proefruimte te werken. Steeds opnieuw voelde ik hoe bijzonder deze plek is. Pas later, toen ik al enkele jaren meewerkte, drong het volledig tot me door: wat een geluk om op eigen land te werken, eigen wijn te maken en daarvan te kunnen leven. Ondertussen werk ik hier al zeven jaar. Het gaat mij erom te behouden wat mijn vader en grootouders hebben opgebouwd, en daar stap voor stap mijn eigen visie aan toe te voegen. Ik wil geen revolutie, maar een evolutie, met ruimte om te falen en opnieuw te beginnen. De samenwerking met mijn vader is daarbij essentieel. We zitten op één lijn. Ik wil soms te snel, hij is rustiger en zegt dan: ‘Neem je tijd, het komt goed.’ We hebben bijna nooit ruzie. Met mijn moeder bots ik soms, maar met mijn vader eigenlijk nooit.”
Hoe speelt terroir een rol in jullie manier van wijnmaken?
“We werken parcellair, met oog voor de diversiteit van onze wijngaarden: Cairanne, Rasteau, Roaix en Plan de Dieu; elk met een eigen karakter, soms op slechts enkele kilometers afstand. Dan is het echt luisteren naar het terroir. Cairanne levert lichtere, frissere wijnen, terwijl Rasteau, met kleigrond, diepere en krachtigere expressies geeft.
Rasteau vormt het hart van Domaine des Escaravailles. Onze wijngaarden liggen rondom het domein en behoren tot de hoogstgelegen percelen van de appellatie Rasteau, op circa 350 meter hoogte. De combinatie van hoogte en expositie zorgt voor frisheid, balans en latere rijping. Grenache is de ruggengraat, aangevuld met syrah, carignan en cinsault. In de kelder vertaalt die aanpak zich in nuance. Waar vroeger vrijwel alle cuvées op dezelfde manier werden gevinifieerd, krijgt nu elke wijn een behandeling die past bij zijn karakter en doel. Lichtere, sappige wijnen vragen een andere benadering dan krachtige topcuvées van oude stokken. Lange maceraties, zachte extracties en een minimale sulfietdosering zorgen voor elegante, evenwichtige wijnen met bewaarpotentieel.”
Het wordt ook in de Rhône steeds warmer en droger. Hoe spelen jullie daarop in?
“Klimaatverandering maakt onze manier van werken complexer. Waar vroeger elke zomermaand wel wat regen viel, blijven de wijngaarden nu vaak maandenlang droog. Oogstmomenten zijn in één generatie met bijna twee weken vervroegd.
Sommige percelen rijpen probleemloos, andere blokkeren volledig. Daarom houd ik nauwkeurige overzichten bij en werk ik samen met externe adviseurs die met satellietbeelden droge zones in kaart brengen en helpen oplossingen te vinden om water beter vast te houden. Irrigatie, zoals in Châteauneuf-du-Pape, zie ik niet als oplossing voor ons domein. Als een wijngaard niet zonder beregening kan bestaan, moet je je afvragen of hij daar wel thuishoort. Liever investeer ik in bodembeheer, biodiversiteit en natuurlijke buffers tegen de mistral, die weliswaar beschermt tegen ziektes, maar ook sterk uitdrogend werkt.”
Wat heb je voor ogen met Domaine des Escaravailles?
“Ik ben niet op zoek naar uitbreiding of meer hectaren. Misschien worden we zelfs iets kleiner. Het gaat om kwaliteit, balans en continuïteit. Ik wil de duurzame relaties met mijn importeurs behouden, sommige bestaan al generaties lang. Diezelfde filosofie geldt voor het team van zeven vaste medewerkers, waarvan sommige al mijn hele leven op het domein werken.’’
