In de wijn gedoopt: Geen proost maar Proust

Omdat de geur me terugvoerde naar de garrigue rond de wijngaarden en de smaak me meenam naar de nostalgische ruwstenen vatenkelder. Wat Proust had met zijn madeleine heb ik met wat voorheen Mas des Dames heette. Hiervoor moet u weten dat de wijnmaakster Lidewij en ik dit domein ooit samen begonnen zijn. Van herinneringen kun je niet scheiden, zeker niet als ze gaan over gemis. Toch ben ik Lidewij daarna altijd blijven volgen en daarom kan ik nu met recht en zonder bitterheid zeggen dat ze zich inmiddels ontpopt heeft tot een van de beste wijnmaaksters van Zuid-Frankrijk. En toen was daar cuvee ‘68, een wijn die ze alleen maakt in bijzondere jaren.

Gevinifieerd van de carignan die daar in het protestjaar 1968 geplant werd en nu dus meer dan een halve woelige eeuw oud is. En dat proef je. Die onverzettelijkheid, zeg maar. Ik durf cuvée ‘68 oprecht te vergelijken met de wijnen van Clape uit de Rhône, eerlijk, complex en met een klein ruig randje als protest tegen alle gelikte wijnen die er tegenwoordig ook gemaakt worden. Als u van dure rhônewijnen houdt zou ik deze jaargang zeker proberen want ook de prijs van cuvee ’68 lijkt wel uit dat jaar te komen. Je bent te goedkoop, Lidewij, maar ja, ex-vrouwen hè, die doen alles op hun eigen manier. En die is in het geval van Terre des Dames onnavolgbaar. Inmiddels staan de wijnen ondanks hun bescheiden prijs in menig sterrenrestaurant en worden ze door de wijnpers, en nu dus ook door mij, de lucht in geschreven. Die mooie Zuid-Franse lucht welteverstaan, die herinner ik me nog zo goed, toen er nog geen wolkje te bekennen was… en die wijn, die stokoude carignan van dat piepkleine veldje…die hoef ik gelukkig niet meer te missen, die heb ik in mijn glas.

Aad Kuijper is ex-wijnboer van Terre des Dames, reclameschrijver en romancier. Zijn tweede boek Genadebrood verscheen in 2022.